Zeynep Sandaloğlu – Psikolog
Bazen bir sessizlik, binlerce kelimeden daha çok şey söyler.
Rojin’in hikâyesi de işte o türden bir sessizliktir — duyulmayan bir çığlık, görülmeyen bir yara, anlaşılmayan bir varoluş.

Rojin Kabaiş, Van Gölü kıyısında sessizce bulundu.
Ne tam bir şiddet izi vardı, ne de bütünüyle masum bir tablo.
Adli Tıp raporuna göre, bedeninde iki farklı erkeğe ait DNA tespit edildi; ancak fiziksel şiddet bulgusu saptanmadı.
Yani ne açık bir saldırı delili var, ne de bu ihtimali ortadan kaldırabilecek bir netlik.
Bir kez daha gri bir alanda kaldık: Tecavüz mü, temas mı, yoksa başka bir hikâye mi?

Bu belirsizlik sadece adli bir muamma değil, psikolojik bir aynadır.
Çünkü biz, bir kadının başına bir şey geldiğinde hemen tanı koymak isteriz:
'Uğradı mı, yoksa kendi mi yaptı?'
Oysa travmalar her zaman kanıtla konuşmaz.
Bazıları sessizlikle yankılanır.
Ve o sessizlik, en yüksek çığlıktır aslında.

Rojin’in bedeninde bulunamayan şiddet izi, toplumun ruhunda derin bir iz bıraktı.
Çünkü biz bu ülkede acıya alıştık.
Her gün bir başka kadının hikâyesi düşüyor ekranlara.
Okuyoruz, yorumluyoruz, sonra unutuyoruz.
Oysa unutmak da bir şiddet biçimidir.
En sessiz ama en kalıcı olanı.

Psikolojik açıdan Rojin’in hikâyesi, “görülmeyen travma”nın sembolüdür.
Fiziksel yara olmayabilir; ama ruhsal yara görünmezdir zaten.
Bir kadının korkusu, utancı, yalnızlığı raporlara değil, sadece bakan gözlere sığar.
Ama o gözler çoktan kör olmuşsa, adalet de sağırlaşır.

Felsefi olarak mesele, insanın tanınma ihtiyacıyla ilgilidir.
Martin Buber’in söylediği gibi: 'Ben ancak bir Sen’e seslenerek var olurum.'
Peki, Rojin’in 'Sen’i kimdi?
Onu duyan, gören, anlayan biri oldu mu?
Yoksa o da milyonlarca kadın gibi, toplumun kalabalığında kaybolan bir yankı mıydı?

Rojin’in bedeninde şiddet izi yoktu belki,
ama toplumun ruhunda koca bir duyarsızlık izi var.
Bu, en sessiz şiddet biçimidir: görmezden gelmek, unutturmak, normalleştirmek.

Belki de Rojin bu dünyaya bir sessiz soru bıraktı:
'İnsan olmak, sadece yaşamak mı; yoksa başkasının varlığını duymak mı?'
Bu soruya vereceğimiz yanıt, kim olduğumuzu belirleyecek.