İnsanı iyiliğe ulaştıran, dünyada mutluluğa kavuşturan hasletlerden biri de vefadır.
Vefa; sevginin, saygının, sadakatin ve fedakârlığın göstergesidir. Kişinin sözünde durmasıdır.
Düştüğünde elinden tutup kaldıranları, sevindiğinde mutlu olanları, üzüldüğünde gözyaşını silenleri unutmamasıdır.
Vefa; menfaatin değil muhabbetin, nefretin değil affın, zulmün değil adaletin yanında olmak,
kardeşlik ahlakını ve hukukunu gözetmesidir.
Vefanın en yücesi; bezmi alemde(Ruhlar alemi) Yüce Rabbimize verdiğimiz sözümüze sadık kalmak, bir ömür boyu O’na kul olmaktır. “…Kim Allah ile olan ahdine vefa gösterirse Allah ona büyük bir mükâfat verecektir” müjdesine nail olmak için Cenâb-ı Hakk’ın emirlerine itaat etmek, nimeti şükürle, imtihanı sabırla karşılamaktır.
vefa, Peygamber Efendimiz (s.a.v)’e gösterilendir. “Andolsun, size içinizden öyle bir
peygamber gelmiştir ki, sizin sıkıntıya uğramanız ona ağır gelir. O, size çok düşkündür. Müminlere karşı şefkat ve merhamet doludur” ayetinde buyrulduğu üzere, biz ümmetine çok düşkün olan Allah Resûlü (s.a.v)’e iman etmek, onu ve ehl-i beytini çok sevmek vefamızın gereğidir. Onun sünnetine tabi olmak, hak ve hakikat mücadelesine sahip çıkmak, mübarek ismi anıldığında salavât-ı şerife getirmek Peygamberimiz (s.a.v)’e olan vefa borcumuzdur.
Vefa; Ailemize sadakat, büyüklerimize hürmet, çocuklarımıza şefkat göstermektir.
Vefa; Medeniyetimize ve kültürümüze sımsıkı sarılmak, milli ve manevi değerlerimize sahip çıkmaktır.
Cennet yurdumuzu bize vatan kılan aziz şehitlerimizi, ahirete göç eden kahraman
gazilerimizi ve bütün geçmişlerimizi hayırla yâd etmek ecdadımıza bir vefa borcudur.
“Ahde güzel bir şekilde vefa göstermek imandandır” hadis-i şerifinde işaret edildiği üzere
imanımızın bir gereğidir.
Vefa; Yüce Rabbimizin bize verdiği sayısız nimetlere karşı vefa borcumuzu eda etmektir.
Anne ve babamızın, eş ve çocuklarımızın, akraba ve
komşularımızın gönüllerine dokunmak bir vefadır.
Vefa; Yetim ve öksüzlerin başını okşayabilmek, bir hastanın, bir çaresizin derdine merhem
olabilmek, bir muhtacın yardımına koşabilmek, bir yaşlının yalnızlığına çare olabilmek, engelli
bir kardeşimizin hayatını kolaylaştırabilmektir.
Peygamber Efendimiz (s.a.v)’in bir hadis-i şerifinde; “Emanete riayet edenin imanı
olgunlaşmıştır, ahde vefa gösterenin ise dini kemâle ermiştir.” Buyrulmaktadır.