Kayseri’de öğrenciyiz. Sümer Lisesi’nde. Memet’le ben... Barbaros’ta bir ev kiraladık. Ev dersem iki göz gecekondu... Arada bir anam gelir. Ev temizliği yapar. Çamaşırlarımızı yıkar. Anamın geldiği demlerde midemiz sıcak yemek görür. Sair zamanlarda yemeği ben yaparım. Yemek de ne pilav,çorba... Arada bir guru (kuru) fasulye. Paramız olursa guru fasulyenin içine bir parça kemikli et alıp atarız. Bir de tatlı olur ki! Sabah kahvaltımız çay ve sana yağı. O zamanlar sana yağı yeni yaygınlaşıyor. Çalarız bir dilim ekmeğin üstüne sana yağını. Keyifle yeriz. Üstüne çay. Sıcak sıcak. Memet de bulaşıktan sorumlu. Bulaşık yıkamak onun işi. Ne yani aşçı bulaşık mı yıkayacak? Nerde görülmüş yahu? Hacımer Abim(Hacı Ömer) gelir sık sık... Oğulcuk’ta bakkaldır kendisi.  Dükkana mal alır, hem de bizi yoklar. Hani hem ziyaret, hem ticaret meselesi. Okula uğrar, durumumuzu sorar. Biz de çalışkan öğrenciyiz. Öğretmenlerimiz bizden memnun. Hacımer abim de çok sevinir: -Bunlar hatip...Hatip! diye bizi yere göğe sığdıramaz. Bizim başımız göklerde tabii... Hacımer abim Abdılla emmiyle(Abdullah Uslu) geldi bir gün. Akşam bizde kalacaklar. Mihmanımız olacaklar. -Sinemaya gidelim, dediler. Taş Sineması’nda güzel bir film var. Altmışlı yıllarda Kayseri’nin en gözde sineması. Popüler filmler getirir. Gösterimdeki filmler önce Taş Sineması’nda seyirciyle buluşur. Bizim eve fazla uzak sayılmaz. O sıralar geceleyin dolmuş molmuş yok.  Film bitince yayan yapıldak düşeriz yollara. Neyse lafı uzatmayalım. Onlar gitti. Biz gidemedik. Çünkü ertesi gün önemli bir sınavımız vardı. Saat 23.30 sularında geldiler sinemadan. Dedim ki: -Film nasıldı? Beğendiniz mi? Abdılla emmi: -Filim gozel idi. Ben siyritdim. Hacımer uyudu. Film başladı, Hacımer de uykuya başladı,dedi. Gülüştük. Hacımer abim bir yandan gülüyor, bir yandan da: -Yahu sinemanın uykusu da ne datlı (tatlı) oluyomuş, diyordu.