4 yaşında felç geçirdi, 52 yıl sonra kolunu yeniden kaldırdı

Osmaniye’de yaşayan 57 yaşındaki Nihal İyi, 4 yaşında geçirdiği çocuk felci sonrası sol kolunu 52 yıl boyunca hareket ettiremedi. Yıllarca tedavi arayışında sonuç alamayan İyi, umudunu neredeyse tamamen yitirmişti. Muğla’dan akraba ziyareti için geldiği Osmaniye’de tesadüfen yaşadığı bir diyalog ise hayatının dönüm noktası oldu. Ortopedi ve Travmatoloji Uzmanı Dr. Kemal Gökhan Günel ile tanışmasının ardından geçirdiği iki başarılı ameliyat sayesinde kolunu yeniden hareket ettirebilen İyi, yaşadığı mutluluğu gözyaşlarıyla anlattı.

Nihal İyi, çocuk felci sonrası küçük yaşlardan itibaren farklı hastanelere başvurduğunu ancak bir sonuç alamadığını söyledi. “Babam beni götürmediği yer bırakmadı. Hatta bir doktor kolumu dondurmayı teklif etmişti. Ama babam kabul etmedi. Ondan sonra hayatım böyle devam etti” diyen İyi, yıllar içinde bu durumla yaşamayı öğrendiğini belirtti.

Osmaniye’ye ziyarete geldiğinde kuzeninin yönlendirmesiyle Dr. Günel ile tanıştığını aktaran İyi, “52 yıl geçmişti, artık olmaz diye düşünüyordum. Ama doktor bey ‘Ben bunu yaparım’ deyince içimde yeniden bir umut doğdu” ifadelerini kullandı.

Geçirdiği iki ameliyatın ardından fizik tedavi sürecine başlayan İyi, ilk kez kolunu kaldırabildiği anı unutamadığını söyledi. “Kolumu ilk hareket ettirdiğimde ağladım. Hemen doktorumun yanına gidip ‘Kolumu kaldırabiliyorum’ dedim. O anı hiç unutamam” diye konuştu.

Yapabildiği her yeni hareketi doktoruna göstermeye gittiğini belirten İyi, elini başına ve ağzına götürebilmenin bile kendisi için büyük bir mutluluk olduğunu dile getirdi.

Ortopedi ve Travmatoloji Uzmanı Dr. Kemal Gökhan Günel, hastanın polio sekeli nedeniyle uzun yıllardır kolunu oynatamadığını belirtti. Yapılan değerlendirmeler sonucunda omuz ve dirsek bölgesine yönelik tendon transfer ameliyatları gerçekleştirdiklerini ifade eden Günel, sürecin fizik tedaviyle desteklendiğini söyledi.

“52 yıldır kolunu oynatamayan bir insanın omzunu hareket ettirmesi büyük bir kazanım. Elini ağzına götürebilmek, başına uzatabilmek onun için çok kıymetli” diyen Günel, hastasının gözlerindeki mutluluğun kendileri için en büyük motivasyon kaynağı olduğunu belirtti.