Yargıtay, iş sözleşmelerinin geçerliliğine ilişkin önemli bir uyuşmazlıkta emsal niteliğinde değerlendirme yaparak, sözleşmelerde her sayfanın ayrı ayrı imzalanmasının zorunlu olmadığına hükmetti. Kararda, esas olanın sözleşme bütünlüğü ve taraf iradesinin açık şekilde ortaya konulması olduğu vurgulandı.
SÖZLEŞME TARTIŞMASI MAHKEMEYE TAŞINDI
Olayda, bir iş yerinde usta olarak çalışan işçi ile işveren şirket arasında hem ücret hem de ek bir ödeme karşılığında taşınmaz devrini içeren bir anlaşma yapıldı. Taraflar arasında imzalanan sözleşmede, işçiye maaşın yanı sıra 250 bin TL tutarında hizmet bedeli ödenmesi ve buna karşılık belirli bir bağımsız bölümün devredilmesi kararlaştırıldı.
Ancak söz konusu taşınmazın devri gerçekleşmeyince taraflar arasında uyuşmazlık ortaya çıktı ve konu yargıya taşındı.
ŞİRKET “HER SAYFA İMZALI DEĞİL” DİYEREK İTİRAZ ETTİ
Davalı şirket, sözleşmenin tüm sayfalarında imza ve kaşe bulunmadığını ileri sürerek belgenin geçersiz olduğunu savundu. İlk derece mahkemesi de bu gerekçeyi dikkate alarak sözleşmeye dayalı taşınmaz devrini iptal etti.
Karar daha sonra istinaf incelemesine taşındı ancak Bölge Adliye Mahkemesi itirazı reddetti. Bunun üzerine dosya temyiz edildi.
YARGITAY: SON SAYFADAKİ İMZA YETERLİ OLABİLİR
Dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, sözleşmelerin geçerliliği açısından kritik bir ilkeye dikkat çekti. Kararda, her sayfada imza bulunmasının zorunlu olmadığı, önemli olanın sözleşmenin bir bütün olarak taraf iradesini yansıtması olduğu belirtildi.
Yargıtay değerlendirmesinde şu ifadeler öne çıktı:
Sözleşmenin tüm sayfalarının imzalı olması ve son sayfada şirket kaşesinin bulunması halinde, belgenin geçerliliğinin tartışmaya açılmasının doğru olmadığı ifade edildi. Sayfaların birbirini takip ettiğinin anlaşılması durumunda sözleşmenin bağlayıcı nitelik taşıdığı vurgulandı.
Kaynak: Haber merkezi
