Kahramanmaraş’ta 6 Şubat depremlerinde 133. saatte enkazdan çıkarılan Narlı ailesi, kendilerini hayata bağlayan arama kurtarma gönüllüsü Atilla Külekçi ile üç yıl sonra yeniden bir araya geldi. 6 Şubat 2023’te Kahramanmaraş’ta yıkılan 9 katlı binanın enkazında 133 saat boyunca yaşam mücadelesi veren Narlı ailesi, üçüncü yılda hayatlarını kurtaran gönüllüyle kucaklaştı. TÜRKŞEKER arama kurtarma gönüllüsü Atilla Külekçi, o günlerde yaşanan zorlu saatlerin ardından kurduğu bağ sayesinde ailesinin bir parçası haline geldiğini söyledi. Duyguların yoğun yaşandığı buluşmada gözyaşları ve minnet sözleri öne çıktı.
133 saat sonra gelen umut: "Onlar artık kalbimdeler"
Baba Derviş Narlı, eşi Şule ve kızları Nehir ile Naz, 6 Şubat depremlerinde yıkılan evlerinin enkazında günlerce yardım bekledi. 22 yaşındaki oğulları İsmet’i kaybeden aile, kendilerine ulaşan ilk sesin Atilla Külekçi’ye ait olduğunu ve o andan itibaren hayata yeniden tutunduklarını belirtti.
“Atilla abi, Nehir’e ‘Yanına mutlaka geleceğim, benim de bir kızım var’ diyordu. O anları hiç unutamıyoruz,” diyen Derviş Narlı, bu buluşmanın acılarla dolu üç yılın ardından gelen en büyük moral olduğunu söyledi.
Kurtarma gönüllüsü Atilla Külekçi ise o anların kendisinde derin izler bıraktığını vurgulayarak, “Kalbime koydum onları. Benim bir kızım daha oldu,” sözleriyle duygu dolu anları dile getirdi.
Kızının buz gibi elleri, bugün sıcacık
Depremin altıncı gününde sesi duyulan Nehir, ekiplerin öncelikli olarak ulaştığı kişiydi. O anı hatırlayan Külekçi, “Nehir’in elleri buz gibiydi, şimdi sıcacık. Onu böyle görmek tarifi imkânsız bir mutluluk,” dedi.
Narlı ailesiyle bağlarını hiç koparmayan Külekçi, zaman içinde aileyi ziyaret etti, destek oldu, acılarına ortaklık etti. Buluşma, sadece bir teşekkür değil, aynı zamanda kurulan gönül köprüsünün bir nişanesiydi.
"Bir ailemiz daha oldu"
Kahramanmaraş Ulusal Medikal Kurtarma Ekibi (UMKE) üyelerinin de katıldığı buluşmada, sadece enkazdan çıkarılan değil, ruhsal olarak hayata dönen bir aile vardı. Arama kurtarma gönüllüleri için bu tür karşılaşmalar, mesleğin ötesinde insanî bir bağın kurulmasına da vesile oluyor.
“Bizim için artık bir aile daha var. Kızımı iyi görmek, sarılmak... Kelimeler yetmiyor,” diyen Külekçi, bu tür karşılaşmaların değerini dile getirdi.
Narlı ailesi, enkazdan çıkarıldıktan sonra Ankara’da fiziksel ve psikolojik tedavi gördü. Aradan geçen üç yılda 40’a yakın yakınını kaybeden ailenin acısı hâlâ taze. Ancak bugün yeniden hayata tutunmalarını sağlayan ellerle bir araya gelmek, onlar için unutulmaz bir iyileşme adımı oldu.
