Etkinlik süresince hem eğlenen hem de bir şeyler üretmenin özgüvenini yaşayan bireyler, ortaya çıkardıkları eserleri büyük bir heyecanla ailelerine sundu. Özel bireylerin annelerine sarılarak hediyelerini verdiği anlar, merkezde duygu dolu bir atmosfer oluştururken, belediyenin sağladığı bu hizmetin aileler üzerindeki pozitif etkisi bir kez daha görüldü.

ÖZEL BİREYLERE SOSYAL YAŞAM BECERİSİ KAZANDIRILIYOR

Demirgül Mola Evi birim sorumlusu Saime Sümeyra Güngör, bu tür etkinliklerin özel bireylerin gelişimindeki kritik rolüne dikkat çekti. Mola Evleri'nin temel amacının bireylerin kendilerini ifade etmelerine ve üretken birer fert olarak toplumda yer almalarına katkı sağlamak olduğunu belirten Güngör, "Özel bireylerimiz, anneleri için kalplerindeki sevgiyi emeklerine yansıttılar. Bu süreç sadece bir hediye hazırlama aşaması değil; aynı zamanda paylaşma, iletişim kurma ve birlikte hareket etme gibi sosyal yaşam becerilerinin geliştirildiği bir eğitim sürecidir" ifadelerini kullandı.

"OĞLUMUN GÖZÜNDE MELEK OLMAK EN BÜYÜK MUTLULUK"

Etkinliğe katılan annelerden Döne Sarıkula, aldığı hediye karşısında yaşadığı gururu tarif etmekte zorlandığını dile getirdi. Hazırlanan sürprizin kendisi için paha biçilemez olduğunu söyleyen Sarıkula, "Bir anne için evladından gelen bu emek dolu hediye, alabileceği en büyük onurdur.

Oğlumun beni bir 'melek' olarak görmesi ve bunu hediyesine yansıtması benim için dünyalara bedel bir mutluluk oldu" diyerek belediye ekiplerine teşekkür etti. Bir diğer veli Fatma Gökgöz ise tek başına evlat büyütmenin zorluklarına değinerek, "Oğlumun bu anlamlı sürprizi beni derinden duygulandırdı. İyi ki benim evladım olmuş" sözleriyle duygularını paylaştı.

21 yıldır oğlunun elini bir an bile bırakmayan fedakar anne, Mehmet Can’ın sadece fiziksel bakımıyla değil, akademik ve manevi eğitimiyle de bizzat ilgilendi. İlkokul mezunu olmasına rağmen pes etmeyen anne Durmuş, görme engellilerin kullandığı Braille alfabesini öğrenerek oğluyla birlikte okul sıralarına adeta yeniden oturdu. Mehmet Can, annesinin bu eşsiz desteğiyle Şehitkamil Anadolu İmam Hatip Lisesi’ni okul birincisi olarak bitirdi ve azmiyle herkesi kendine hayran bıraktı.

İLKOKUL MEZUNU ANNE OĞLU İÇİN BRAILLE ALFABESİNİ ÇÖZDÜ

Mehmet Can Durmuş’un eğitim serüveni, annesinin sıra dışı azmiyle bir başarı hikayesine dönüştü. Oğlunun derslerine yardımcı olabilmek için hiçbir engel tanımayan Leyla Durmuş, kabartma yazıyı (Braille) öğrenerek Mehmet Can’ın kitaplarını takip etti, ona sorular okudu ve sınavlara birlikte hazırlandı. GAP Görme Engelliler Ortaokulu’ndan itibaren her aşamada oğlunun yanında olan anne, lise yıllarında da bu desteğini artırarak sürdürdü. "Hayatı beraber öğrendik, her şeyi beraber yaptık" diyen anne Durmuş, sadece bir veli değil, aynı zamanda oğlunun en yakın çalışma arkadaşı ve rehberi oldu.

HEM OKUL BİRİNCİSİ HEM DE BİR YILDA HAFIZ OLDU

Mehmet Can’ın başarısı sadece akademik derslerle sınırlı kalmadı. İkinci sınıftayken ezber yeteneğinin güçlü olduğu fark edilen genç yetenek, hocalarının yönlendirmesiyle hafızlık eğitimine başladı. Hoşgör Kur'an Kursu'nda aldığı eğitimle, lise birinci sınıf öğrencisiyken sadece bir yıl gibi kısa bir sürede hafızlığını tamamladı. Annesinin gece gündüz demeden yaptığı tekrarlar ve okumalar, Mehmet Can’ın Kur'an-ı Kerim'i kalbine nakşetmesinde en büyük etken oldu. Okul birinciliği ile hafızlık tacını birleştiren Mehmet Can, bugün üniversite sıralarında akademisyen olma hayaline doğru emin adımlarla ilerliyor.

"İLK ÖĞRETMENİM VE ÖMÜR BOYU REHBERİM ANNEMDİR"

Başarısının mimarı olarak annesini işaret eden Mehmet Can Durmuş, duygularını dile getirirken annelik makamının kutsallığına vurgu yaptı. "Branş öğretmenleri gelir geçer ama ilk ve daimi öğretmeniniz annenizdir" diyen Mehmet Can, ortaokuldan üniversite sınavı (YKS) sürecine kadar annesinin kendisine sorular okuyarak destek olduğunu belirtti.

Annesinin hakkının ödenemeyeceğini ifade eden genç hafız, "Annem benim için bir ömür feda etti. Şimdi sıra bende, onun emeklerini boşa çıkarmayarak vatanına faydalı bir akademisyen olacağım" dedi. Gaziantep’ten yükselen bu vefa hikayesi, azmin ve anne şefkatinin önünde hiçbir engelin duramayacağını bir kez daha kanıtladı.

52 YILLIK BİTMEYEN MESAİ: "ONLAR BENİM CANLARIM"

Edibe Koçak, günün ilk ışıklarıyla başlayan yoğun mesaisini büyük bir sevgiyle anlatıyor. Üç engelli evladının sabah temizliklerini yaptıran, dişlerini fırçalamalarına yardım eden ve kahvaltılarını elleriyle yediren Koçak, bir an olsun şikayet etmiyor.

En büyük oğlu Orhan'ın tamamen kendisine bağımlı olduğunu belirten anne Koçak, "Yusuf ile Melek bazı işlerini kendileri yapabiliyor ama Orhan'ın her şeyiyle ben ilgileniyorum. Bazen bedenen zorlanıyorum, yaşım ilerliyor ama onlar benim canım. Seve seve bakıyorum, bir gün bile bırakmayı düşünmedim" sözleriyle evlat sevgisinin engel tanımadığını bir kez daha kanıtlıyor.

AKRABA EVLİLİĞİNİN AĞIR BEDELİ VE YARIM ASIRLIK SADAKAT

Çocuklarının engelli doğma sebebinin akraba evliliği olduğunu açık yüreklilikle dile getiren Edibe Koçak, bu durumun evlatlarına olan bağlılığını hiçbir zaman azaltmadığını vurguluyor.

52, 48 ve 46 yaşındaki çocuklarının hala bebek masumiyetinde olduğunu söyleyen Koçak, "Çocuk sağlıklı da olsa engelli de olsa çocuktur. Benim için fark etmez. Onlar benim dünyadaki en tatlı canlarım" diyor. Kendi aralarında zaman zaman kavga etseler de çocuklarının birbirine olan bağlılığından güç alan anne, evindeki huzuru evlatlarının bir gülüşüne borçlu olduğunu ifade ediyor.

YÜREK BURKAN DUA: "RABBİM EMANETLERİNİ TESLİM ETMEYİ NASİP ETSİN"

Fedakar annenin hayattaki tek korkusu, kendisinden sonra çocuklarına ne olacağı sorusu. Tüm engelli annelerinin ortak kaygısını taşıyan Edibe Koçak, duasını şu sözlerle dile getiriyor: "Allah'tan tek isteğim, evlatlarımı Rabbime emanet edene kadar yaşamak.

Rabbim bu emanetlerini benden önce teslim etmeyi nasip etsin ki gözüm arkada kalmasın." Hayatta olduğu müddetçe onlara bakmaya devam edeceğini söyleyen Koçak, Anneler Günü'nde kendisine sunulan küçük bir çiçeğin, dünyadaki tüm hazinelerden daha değerli olduğunu belirterek sabır ve sevgi dersi veriyor.

GÖZYAŞLARI SEL OLDU: "ACISI İLK GÜNKÜ GİBİ"

Şehit annesi Şükriye Kubat, her özel günde olduğu gibi bu Anneler Günü'nde de sabahın ilk ışıklarıyla birlikte şehitliğe geldi. Oğlunun çiçeklerle donatılmış mezarı başında Kur'an-ı Kerim okuyup dualar eden anne, mezar taşındaki fotoğrafı severken etraftakilerin yüreğini sızlattı. Evlat acısının zamana yenik düşmediğini vurgulayan Kubat, "2016 yılında Yüksekova’da şehit oldu. Acısı aynı, ilk günkü gibi; değişen bir şey yok. Anneler Günü ama çok buruk geçiyor. Her anımda onun yokluğunu hissediyorum" sözleriyle içindeki bitmek bilmeyen özlemi anlattı.

SÜRPRİZ HEDİYELERDEN MEZAR BAŞINDAKİ DUALARA

Oğlunun hayattayken kendisine olan düşkünlüğünü ve Anneler Günü geleneklerini anlatan anne Şükriye Kubat, eski günleri yad etti. Şehit Uzman Çavuş Orçun Kubat'ın görevdeyken bile annesini asla unutmadığını belirten acılı anne, "Anneler Günü'nde internetten hediye gönderip sürpriz yapardı. Bütün annelerin günü kutlu olsun ancak şehit annelerinin günü pek kutlu değil. Anneler Günü'nde acılarımız daha çok depreşiyor" dedi. Artık hediye paketlerinin yerini mezar taşındaki soğuk mermerin aldığını söyleyen anne, diğer şehit aileleriyle de teselli bulmaya çalıştı.

NİŞANLANDIKTAN 2 AY SONRA GELEN ŞEHADET HABERİ

Haberin en acı detaylarından biri ise şehidin yarım kalan hayalleri oldu. Şehit Piyade Uzman Çavuş Orçun Kubat'ın, vatan görevine gitmeden kısa bir süre önce nişanlandığı ortaya çıktı. Geleceğe dair planlar kuran genç askerin, nişan töreninden yalnızca 2 ay sonra gelen acı haberi ailesini ve tüm Türkiye'yi yasa boğmuştu. Şükriye Kubat, "Nişanlanıp gitmişti, aradan 2 ay geçmedi; şehit oldu" diyerek evladının mürvetini göremediği için yaşadığı derin kederi paylaştı. Şehitlikte düzenlenen törenler ve bireysel ziyaretler, vatanın bölünmez bütünlüğü için can veren kahramanların emanetlerine sahip çıkılması gerektiğini bir kez daha hatırlattı.

10 AY EVE KAPANDI AMA SONRA KÜLLERİNDEN DOĞDU

Esin Çam, oğlu Emirhan'ın Down sendromlu olduğunu doğumdan 3 gün sonra öğrendiğinde büyük bir şok yaşadı. İkinci doğumu olmasına rağmen bebeğinin kendisine verilmemesiyle bir şeylerin ters gittiğini anlayan anne, tanı konulduktan sonra tam 10 ay boyunca dünyayla bağını kesti. Kendini eve kapatan Çam, o zorlu süreci şu sözlerle anlatıyor: "10 ay sonra kendime, 'Kendini bir silkele, kendine gel, bu çocuk senin çocuğun' dedim. Ondan sonra hastane süreçlerimiz başladı." Psikolojik destek alarak ayağa kalkan anne, doktorunun "Seni dışlayanlar olacak, sen dik durmalısın" tavsiyesini hayat felsefesi haline getirerek toplumun önyargılarına karşı savaş açtı.

KESİM DİM USTALIĞINDAN OĞLUNUN KORUYUCU MELEĞİNE

Emirhan doğmadan önce tekstil sektöründe kesim dikim ustası olarak çalışan Esin Çam, oğlunun özel durumu nedeniyle mesleğini bırakmak zorunda kaldı. Emekliliğine az bir zaman kalmasına rağmen 18 yıldır sigortalı bir işte çalışamayan anne, "Çocuğumun peşindeyim, kimseye güvenemiyorum" diyor. Bursa’dan Antalya’ya "nefes almak ve daha iyi bir eğitim" için taşınan aile, tüm maddi ve manevi imkanlarını Emirhan’ın sosyal gelişimi için seferber etti. Emirhan'ın kalbindeki delik operasyonu ve kronik sağlık sorunları ile geçen yıllar, anneyi yıldırmak yerine daha da güçlendirdi.

YAĞMUR ÇAMUR DEMEDEN OKUL KAPISINDA NÖBET TUTTU

Emirhan'ın eğitim hayatı boyunca bir gün bile yalnız kalmadığını vurgulayan fedakar anne, okul önlerinde geçen yıllarını unutamıyor. "Yağmurlu havalarda şemsiyenin altında beklediğimi biliyorum" diyen Çam, oğlunun sosyalleşmesi için adeta bir program yöneticisi gibi çalışıyor. Pazartesiden perşembeye kadar devlet lisesi, ZİÇEV etkinlikleri, folklor ve Engelsiz Kafe arasında mekik dokuyan anne-oğul, boş kalan cuma günlerini ise "balık tutma günü" ilan etti. Emirhan'ın oyuncak balıklarla leğende oynamasından yola çıkarak gerçek olta takımları alan anne, oğlunun her anını dolu dolu yaşatmak için büyük çaba sarf ediyor.

ÖZEL AİLELERİN EN BÜYÜK SANCISI: BİZDEN SONRA NE OLACAK?

Esin Çam’ın hikayesi sadece bir fedakarlık öyküsü değil, aynı zamanda toplumsal bir çağrı niteliği taşıyor. "En büyük hayalim Emir’in ayakta durması" diyen anne, kendisi gibi özel çocuk sahibi olan tüm ailelerin kalbindeki o derin sızıyı dile getiriyor: "Biz ölürsek çocuklarımız ne olacak? Bizim çocuklarımıza biz öldükten sonra sahip çıkılsın." Emirhan’ın okulda yaptığı bir bilekliği "Anne bak bunu ben yaptım" diyerek getirmesinin dünyalara bedel olduğunu söyleyen Çam, özel çocukların eve kapatılmamasını, tablet bağımlılığına mahkum edilmemesini ve mutlaka sosyal hayatın içine dahil edilmesini tavsiye ediyor.

PİKNİK ALANINDAKİ UNUTULMUŞ SERVET: 250 BİN TL DEĞERİNDE DÖVİZ VE ALTIN

Emekli polis memuru Mehmet Darendeli tarafından bulunan çantanın içeriği, adeta bir serveti barındırıyordu. Yapılan sayımlarda ve polis tutanaklarına geçen bilgilere göre çanta içerisinde; 5 bin 600 Amerikan Doları (yaklaşık 250 bin TL değerinde), bir adet piyasa değeri yüksek altın bilezik, 900 TL nakit para ve bir aileye mensup 4 çocuğa ait kimlik kartları bulundu. Darendeli, bu denli yüksek miktardaki değerlerin sahibi için ne kadar önemli olduğunun bilinciyle, çantayı muhafaza altına alarak durumu derhal jandarma ve polis ekiplerine bildirdi. Kimlik bilgilerinden yola çıkan ekipler, çantanın sahibinin yabancı uyruklu Mohammed Hammach olduğunu kısa sürede tespit etti.

EMEKLİ POLİSİN DÜRÜSTÜĞÜ: "SAHİBİNE ULAŞTIRMAK GÖREVİMDİ"

Olay yerinde çanta sahibini bulamayınca doğruca polis merkezinin yolunu tutan Mehmet Darendeli, dürüstlüğün ve mesleki ahlakın emekli olunsa dahi bitmediğini gösterdi. Polis merkezinde düzenlenen teslim töreninde konuşan Darendeli, "Piknik alanında demire asılı çantayı gördüğümde sahibinin çoktan gitmiş olduğunu anladım. İçini açtığımda ciddi miktarda döviz ve çocuk kimliklerini gördüm. Bir an bile düşünmeden polise getirdim çünkü o para helal kazançtır ve sahibinin canıdır. Eksiksiz teslim edildiği için mutluyum" dedi. Darendeli'nin bu soğukkanlı ve onurlu duruşu, emniyet teşkilatındaki meslektaşları tarafından da gururla karşılandı.

ÇANTA SAHİBİ MOHAMMED HAMMACH: "BU DAVRANIŞI ASLA UNUTMAYACAĞIM"

Çantasını kaybettiğini fark ettikten sonra büyük bir üzüntü ve çaresizlik yaşayan yabancı uyruklu Mohammed Hammach, polis merkezinden gelen müjdeli haberle derin bir nefes aldı. Polis merkezine davet edilen Hammach, çantasını Mehmet Darendeli’den bizzat teslim aldı. İçindeki dövizlerin, altının ve çocuklarının kimliklerinin tam olduğunu gören Hammach, emekli polise sarılarak teşekkürlerini iletti. Hammach, "Paramızın ve çocuklarımızın evraklarının kaybolması bizi perişan etmişti. Türkiye’de böyle dürüst insanların olduğunu bilmek çok güven verici. Mehmet Bey’e ne kadar teşekkür etsem azdır" ifadelerini kullandı.

TARSUS'TA ÖRNEK DAVRANIŞ TOPLUMDA TAKDİR TOPLADI

Olayın sosyal medyada ve yerel basında duyulmasının ardından, Tarsus halkı emekli polise destek mesajları yağdırdı. Ekonomik şartların zor olduğu bir dönemde, içerisinde 250 bin TL bulunan bir çantayı tereddütsüz teslim etmek, toplumsal dayanışma ve güven duygusunu pekiştirdi. Emniyet yetkilileri de benzer durumlarda vatandaşların kendi başlarına çantayı açmak yerine mutlaka kolluk kuvvetlerine haber vermeleri gerektiğini hatırlatarak, Darendeli'nin sergilediği tutumun "ideal vatandaş" profili olduğunu vurguladı.

MUHAT KÖPRÜSÜ PİKNİK ALANINDA GÜVENLİK UYARISI

Özellikle bahar ve yaz aylarında yoğun ziyaretçi akınına uğrayan Mersin Çevreli Mahallesi Muhat Köprüsü piknik alanı gibi noktalarda, vatandaşların kişisel eşyaları konusunda daha dikkatli olmaları istendi. Emniyet güçleri, açık alanlarda unutulan eşyaların her zaman böyle dürüst insanlara denk gelmeyebileceğini, bu nedenle özellikle ziynet eşyası ve nakit para taşıyan çantaların yanından ayrılmaması gerektiğini hatırlattı. Mehmet Darendeli’nin bulduğu bu çanta, dürüst bir elin sayesinde gerçek sahibine kavuşarak günün en güzel haberi oldu.

"9 AYLIK BEBEĞİMLE TEZGAH BAŞINA GEÇTİM"

Fatma Kalkan’ın ticaret yolculuğu büyük fedakarlıklarla başladı. Kendi iş yerlerini açmaya karar verdiklerinde en küçük kızının henüz 9 aylık olduğunu belirten Kalkan, "Eşim aşçılığı bıraktığında 'bana destek olur musun?' dedi. Hiç düşünmeden kabul ettim. Bebeğimi iş yerine getirip bir yandan onunla ilgilenirken bir yandan da stok hazırlığı yapıyordum. İçli köfte, yuvalama ve mantıları kendi ellerimle hazırlayıp satmaya başladım. Ev hanımlığından gelmenin verdiği pratiklikle sanayi ortamında ayakta kalmayı başardım" dedi.

ERKEK EGEMEN SEKTÖRDE "KADIN ZORBALIĞI"NA KARŞI DİRENDİ

İşe ilk başladığında çevresinden destek yerine engel gördüğünü ifade eden Kalkan, yaşadığı zorlukları şu sözlerle anlattı: "Bir kadın olduğum için 'yapamazsın, çok zorlanırsın' diyenler çok oldu. Hatta zorbalık yapanlarla bile karşılaştım. Ancak annem ve babamın desteğiyle yoluma devam ettim. 'Bu işte batmak da var yükselmek de' diyerek hırs ve azimle çalıştım. Bugün geldiğim noktada tüm ürünlerin kontrolü benim elimde. Salçamdan baharatıma, zeytinyağıma kadar her şeyi kendim yapıyorum ve dışarıdan hazır hiçbir ürün almıyorum."

BARAK KÜLTÜRÜNÜ SANAYİYE TAŞIDI

Aslen Baraklı olan Fatma Kalkan, restoranın menüsünü oluştururken kendi kültürel kökenlerinden beslendiğini vurguladı. Gaziantep’in sadece kebaptan ibaret olmadığını, ev yemeklerinin ve yöresel lezzetlerin tanıtılması gerektiğini söyleyen Kalkan, "Tezgahımızda kendi kültürümü yansıtmak istedim. Gaziantep’imizi en iyi şekilde temsil etmek için yöresel yemeklere ağırlık verdik. Sanayi esnafı ilk başta şaşırsa da yaptığım yemekler büyük ilgi gördü" ifadelerini kullandı.

"KENDİ PARASINI KAZANAN KADIN DAHA GÜÇLÜDÜR"

7 yıldır çalışma hayatının içerisinde olan ve bu süreçte eğitimini de tamamlayan Fatma Kalkan, hemcinslerine önemli bir mesaj veriyor. Kendi ayakları üzerinde durmanın verdiği özgüvenin paha biçilemez olduğunu belirten Kalkan, "Bir kadının kendi parasını kazanması, harcaması kadar güzel bir şey yok. Başkasından bir şey istemek yerine üretmek ve kazanmak sizi daha değerli kılıyor. Ev hanımlığını da yaşadım, patronluğu da. Güçlü bir kadın olmak için bu yola girdim ve başardım" diyerek tüm kadınlara hayallerinin peşinden gitmeleri çağrısında bulundu.

"SABAH 5'TE KALKIP YOLLARA DÜŞMEKTEN YORULDUM"

İstanbul'da yaşadığı yılları "keşmekeş" olarak tanımlayan Fazıl Selim Kondolot, radikal kararının arkasındaki nedenleri şu sözlerle anlattı: "İstanbul'da 25 yıl boyunca farklı sektörlerde yazılımcılık yaptım. Büyükşehirde yaşamak gerçekten zor; her sabah 5'te kalkıp akşama kadar yollarda, stresin içinde kalıyorsunuz. En sonunda 'artık yeter' dedim ve memleketime döndüm. Burada yazılım yaparken stres atmak için kendime pizza yapıyordum ama ikram ettiğim insanlardan öyle talepler geldi ki bir anda kendimi bu işin içinde buldum."

KADIN GÜNLERİNDEN GELEN TALEPLER İŞİ BÜYÜTTÜ

Kondolot’un pizzacılığa profesyonel olarak geçişi, Bayburtlu hanımların düzenlediği altın günleri ve toplantılar sayesinde hızlandı. Evde yaptığı pizzaların methini duyan vatandaşların "Lütfen bizim günümüze de pizza yap" taleplerine kayıtsız kalamayan Kondolot, baba evini üretim merkezine çevirdi. Kondolot, "Küçücük bir metrekarelik alanda davul fırınla başladım. İnsanlar benden ücretiyle pizza istemeye başlayınca bu teveccühün bir fırsat olduğunu gördüm" dedi.

"YAZILIM NANKÖR BİR MESLEK"

Teknolojinin hızına yetişmenin zorluğuna değinen eski yazılımcı, meslek değişikliğinin nedenlerinden birinin de yazılım dünyasının yıpratıcılığı olduğunu belirtti. Kondolot, "Yazılım biraz çiğ ve nankör bir meslek. Sürekli değişen trendleri takip etmek zorundasınız, yaş ilerleyince bu daha da zorlaşıyor. Ben de farklı bir sektöre yönelmek istedim. İmkansızlıklar içinden bir şeyler var etmeyi seviyorum. Şimdi daha büyük bir mekanda hizmet veriyorum ve hedefim Bayburt’ta büyük bir restoran açmak" diye konuştu.

YOKTAN VAR EDİLEN BİR BAŞARI ÖYKÜSÜ

Hazır sermaye kullanmak yerine emeğiyle büyümeyi tercih eden Kondolot, şu an pizzalarının hamur açımından servisine kadar her aşamayı tek başına yürütüyor. Bayburt’un yerel lezzetlerinin yanına İtalyan esintili pizzaları kendi yorumuyla katan yazılımcı-pizzacı, hemşehrilerinden tam not alıyor. Kondolot’un bu değişimi, kariyerinde yorulan ve yeni bir başlangıç yapmak isteyenler için de büyük bir motivasyon kaynağı oluyor.

Eğitim hayatına devam etmek yerine babasının yönlendirmesiyle "eti senin kemiği benim" denilerek çıraklıktan yetiştiği kebapçılık mesleğine sarılan Orhan, bugün profesyonel bir kebap ustası olarak hizmet veriyor. Çocuk yaşlarda okul çıkışları ustasına yardım ederek başladığı bu yolculukta, zanaat sahibi olmanın ekonomik özgürlüğünü de eline almış durumda. Günlük 3 bin ila 3 bin 500 lira kazandığını ifade eden genç fenomen, her yıl LGS döneminde yeniden gündeme gelen videosunu izledikçe mutlu olduğunu ancak şöhretin peşinden gitmek yerine ekmeğinin peşinde koşmayı tercih ettiğini söylüyor. İşte Gaziantep'in viral öğrencisinden, lezzet ustasına dönüşen Yunus Emre Orhan'ın ilham veren hikayesinin detayları haberimizde yer alıyor.

"FEN BENİ BIRAKTI" DEDİ, ZANAATINA SARILDI

Yunus Emre Orhan, meşhur röportajında sınavın zorluğundan bahsederken kullandığı "Fen zaten beni bıraktı" ifadesinin aslında hayat yolunu çizdiğini belirtiyor. Okumaya pek isteği olmadığını açık yüreklilikle dile getiren Orhan, "Babam beni ustanın yanına verdi. Esnafın içinde, Kale altında büyüdüm. Hiç pişman değilim. Zanaat sahibi olmak istedim ve mesleğimi severek yaptım" sözleriyle işine olan bağlılığını vurguladı.

AYLIK KAZANCI 90 BİN LİRAYI BULUYOR

Ekonomik olarak akranlarından daha erken yaşta rahatlığa kavuştuğunu anlatan Orhan, "Arkadaşlarım okulda kısıtlı harçlıklarla idare ederken ben günlük 150-200 lira kazanıyordum. Bu durum beni iş hayatına daha çok yönlendirdi. Şu an aylık gelirim yaklaşık 90 bin lirayı buluyor. Allah bugünümüzü aratmasın" dedi. Açık liseyi bitiren ancak üniversite hedefi bulunmayan Orhan, şu anki odağının tamamen mesleğinde ilerlemek olduğunu ifade etti.

VİRAL VİDEOSUNU HALA MUTLULUKLA İZLİYOR

Sosyal medyada her yıl temcit pilavı gibi ısıtılıp sunulan ve her seferinde milyonlarca izlenen videosu hakkında da konuşan Orhan, gelen yorumların kendisini duygulandırdığını söyledi. "Bir anda tanınır olmak farklı bir duygu. Akrabalarım hala videoları gönderiyor. Ama ben hiçbir zaman bunun üzerine gitmedim, her zaman işime odaklandım" diyerek esnaflık ahlakından ödün vermediğini gösterdi.